Dikisli Gunler

Yeni Zelanda'daki hayatimi yazdigim gunlugumde, sadece guzel anilar olsun istiyorum ama hayat her zaman bize guzel anlar sunmuyor. Son on gundur normal rutinime ha girdim ha girecegim derken,  hala giremedim. Isler burada biraz yilan hikayesine dondu. Normal rutinime dondukten sonra yazmayi planladigim gunlugumu daha da bekletemedim. Bu gunluk benim icin beni/bizi ailelerimize ve dostlarimiza yaklastiran bir arac oldu. Facebook, whats app, viber da var, hatta belki daha kolay ulasilabilir araclar ama bu gunluk ile asil ulasmak istediklerime, asil anlatmak istediklerim ile ulasiyorum. Yazdikca icimdeki duygusal yogunluk yatisiyor ve bir sonraki gunluge  kadar tekrar doldurabilecegim birseye donusuyor.

Gecen hafta ilk defa dikis makinemi calistirmam ile beni bir dikis cilginligi sardi ki sormayin. Yemiyor icmiyor ne diksem, nereden baslasam diye dusunuyorum. Anlatimi biraz abartmis olabilirim ama dikise baslayinca gercekten yemeyi, tuvalete gitmeyi, kendime sicacik bir cay koymayi unutuyorum. Sonra aklima geliyor, ben hayatimi sirf bu nedenle degistirmemismiydim. Calisma hayatimda boyleydi, ise basladim mi baska birsey dusunemiyordum. Yine ayni seyi yasamamak icin kendimi bugun itibari ile terapiye aldim. Kendi kendime "dikis bir hobi, zevkli hale getir, muzik ac, cayini koy ve sadece zevk al" diyorum ve bugun itibari ile uyguluyorum :) Bugun sakince kalktim, kahvalti bile yapmadan salona kosmadan once, evi toparladim - sildim & supurdum - cayimi koydum, ekmegimi kizarttim, televizyonu actim ve simdi de blogumu yaziyorum. Yazim bitince, yine terapime uyacagim ve ikinci bardak cayimi alip, once bir on arastirma yaptiktan sonra sakince dikise koyulacagim. On arastirma dedim cunku haftasonu yaptigim fil ve makasligin ardindan ucuncu calismam olan baykus beni tam bir hayal kirikligina ugratti. Kendimden o kadar emin baslamistim ki, parcalarimi tek tek ozenle hazirlamis ve parcalari kendi icinde de guzelce dikise hazir hale getirmistim. Ne olduysa kucuk parcalari yani goz, burun, kanat gibi detaylari, baykusun govdesi icin sectigim kumasa dikmeye baslayinca oldu. Keceden olusan gozlerden birini kumasa dikerken, isler iyi gitmedi ve kumas buzustu. Digerinde de ayni seyi yaptim ama kumas buzusmedi. Nedenini bilemedim, iste bugunku on arastirmam da, nedenlerini arastiracagim. Acaba keceyi kumasa dikerken neye dikkat etmeli? Dikis hayatimi kolaylastiracak bu detaylari bir an once ogrenmeliyim, yoksa baslayip da istedigim gibi bitiremedigim isler benim moralimi bozmaya devam edecek. Bozmamali aslinda degil mi ne de olsa bu bir hobi :) Varsin o kadar para verdigim kumaslar heba olsun nolmus ;P

Gunlugumun bu bolumunu bitirmeden once kucuk bir bilgi daha, is aramaya basladim ve ilk is basvurumu yaptim. Sadece para kazanmaya ve bir sonraki hedefime yaklastirabilecek bir is basvurusu oldu ya bakalim. Olumlu sonuclanirsa, isin ne oldugunu ve bu isin beni nasil bir sonraki adima yaklastiracagini sizlerle paylasacagim.

Yine fotograflarla gunlugumun ozeti: